Sport jest dla wszystkich!

Gdy jedni szukają wymówek, by przypadkiem się nie spocić, dla innych wysiłek to chleb powszedni. Gdy jednym nie chce się wstać z kanapy, inni płacą bólem za pokonywanie własnych ograniczeń. Sportowcy z niepełnosprawnością udowadniają, że aktywność fizyczna jest dla każdego. Wystarczy tylko chcieć!

Każdy może być aktywny

Na szczęście minęły już czasy, gdy osoby z niepełnosprawnością były skazane na siedzenie w czterech ścianach. Udogodnienia w przestrzeni publicznej, dostęp do wiedzy i innowacyjnych rozwiązań – wszystko to sprawia, że osoby na wózkach inwalidzkich, niedowidzące czy niesłyszące, mogą żyć tak, jak wszyscy inni. Tak jak inni mogą też uprawiać sporty. Wybór sprzętów dla sportowców z ograniczeniami jest ogromny: od specjalnych wózków do tańca, koszykówki czy rugby, przez mono-ski (siedzisko dla narciarzy), po piłki dźwiękowe. Do tego Internet oferuje mnóstwo darmowych pomysłów na treningi bez specjalnych sprzętów. Dla chcących żyć aktywnie ograniczenia nie są już tak straszne, jak dawniej.

Ruch potrzebny jest wszystkim

Aktualne wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zalecają każdemu dorosłemu regularną dawkę ruchu dla zdrowia. Osoby w wieku 18-64 l. powinny poświęcać 150-300 minut tygodniowo na umiarkowaną aktywność fizyczną lub 75-150 na intensywny wysiłek. Przy ograniczeniach ruchowych trudniej jest stosować te zalecenia, ale trzeba próbować – mówią specjaliści z WHO. Zacząć od małej aktywności, dostosowanej do możliwości, a następnie stopniowo ją zwiększać, najlepiej w konsultacji z lekarzem. Osoby z niepełnosprawnością ruchową powinny dodatkowo 2 razy w tygodniu trenować główne grupy mięśni, by je wzmocnić i jak najmniej czasu spędzać siedząc przed ekranem. Aktywność fizyczna potrzebna jest każdemu, ale osobom z niepełnosprawnością przyda się podwójnie. Ruch pomoże im zwiększyć ogólną sprawność, zbudować siłę mięśni, poprawi samopoczucie, a do tego ma przecież funkcje rehabilitacyjne.

Sport niepełnosprawnych od strony zawodowej

Osoby z niepełnosprawnością mogą też uprawiać sport zawodowo. Kilkadziesiąt dyscyplin sportu zostało już oficjalnie dostosowanych pod względem zasad do ograniczeń sprawności ruchowej, a dla kilkunastu z nich istnieją w Polsce kadry narodowe. Od 1960 roku co 4 lata zawodnicy uczestniczą w paraolimpiadach, a na nich mierzą się z konkurentami w dyscyplinach zimowych (narciarstwie biegowym i alpejskim, biathlonie, hokeju, snowboardzie) i letnich (lekkoatletyce, pływaniu, kolarstwie, goalballu, siatkówce, podnoszeniu ciężarów, szermierce, strzelectwie, wioślarstwie). Gdy powstaje ten tekst, trwa właśnie paraolimpiada w Tokio 2021. Już w jej pierwszych dniach nasz reprezentant, Adam Castro, wywalczył srebro w szermierce, a Marcin Polak w tandemie z przewodnikiem Michałem Ładoszem zdobył brązowy medal w kolarstwie torowym na dystansie 4 km. Wszystkich zaskoczył Brazylijczyk Gabriel Geraldo do Santos Araujo – pływak bez rąk. Spełnił swoje największe marzenie, zdobywając srebrny medal w pływaniu.

Jeśli uprawiasz sport i jesteś osobą z niepełnosprawnością, pamiętaj, że również przed Tobą droga do medali stoi otworem. Zajrzyj na stronę Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego i znajdź klub sportowy, w którym możesz trenować w sposób bardziej usystematyzowany. A jeśli wystarczy Ci przyjemność, jaką daje amatorska aktywność, po prostu ćwicz – jak najczęściej możesz i na tyle, na ile pozwala Ci zdrowie.

Przejdź do treści